Eenzaamheid is iets volkomen anders dan alleen-zijn. Om alleen te zijn moet je die eenzaamheid achter je gelaten hebben. Eenzaamheid is niet eens vergelijkbaar met alleen zijn. Iemand die eenzaamheid ervaart. kan nooit dat ervaren wat alleen zijn is. Verkeren jullie in die toestand van alleenzijn? Mentaal zijn we er niet toe geïntegreerd om alleen te kunnen zijn. Het mentale gebeuren van de geest werkt scheidend. Dat wat scheidt ervaart eenzaamheid.

Alleen zijn werkt echter niet scheidend. Het is iets anders dan de velen, iets dat niet beïnvloed wordt door de velen, wat niet uit de velen voortvloeit, wat geen opgebouwd samenraapsel is zoals de geest dat is; de geest maakt deel uit van de velen. De geest is geen op zich staand wezen, omdat hij in het verloop van eeuwen opgebouwd en bijeengevoegd en gefabriceerd is. Maar als je alert besef van eenzaamheid hebt op het moment dat je die doormaakt, ontstaat, meldt zich dat alleen zijn. Alleen dan kan dat er zijn wat onmetelijk is. Helaas zijn echter de meesten onder ons op afhankelijkheid uit. We willen reisgenoten, we willen vrienden, we willen in een staat van afscheiding leven, in een toestand die conflicten veroorzaakt. Dat wat alleen staat, kan onmogelijk ooit in een staat van conflict verkeren. De menselijke geest kan daar echter nooit oog voor krijgen, kan daar nooit begrip van krijgen, het enige wat hij kennen kan, is eenzaamheid.

Jiddu Krishnamurt (1895-1986) is een uit India afkomstig spiritueel leraar